منابع تعزیه

سال 1387 بنا بود که پژوهشی نسبتاً مفصل درباره ی هستی نمایشی در ایران انجام بدم. به دلایلی آن کار منتفی شد. گرچه چند ماهی را صرف آن کردم و چند ده صفحه ای را نوشتم. در آن روزگار، برای یک دانشجوی غیر تئاتری مثل من، یکی از مهم ترین موانع یافتم منابع م مآخذ پژوهش بود. در آن چند ماه فهرست نسبتاً جامعی از منابع را، به کمک محمد رضا کوچک زاده و فرهاد مهندس پور، بدست آوردم. گفتم شاید یکی در موقعیت آن روز من باشد به همین خاطر گزیده ای از مهم ترین منابع تعزیه را در ادامه ی مطلب می آورم. منابع دیگر را نیز اگر وقت کردم، مرتب می کنم و در پست های بعدی می گذارم